^Idź na górę

  • 1 Msze Święte
    w niedziele: 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 18.00. dni powszednie: 7.00 18.00
  • 2 Okres Zwykły
    jest to najdłuższy okres liturgiczny, trwający między 33 a 34 niedziel. Obecny trwa od Niedzieli Zesłania Ducha Świętego do I Niedzieli Adwentu. W czasie Okresu Zwykłego obowiązuje zielony kolor szat liturgicznych, symbolizujący nadzieję, odrodzenie i młodość.
  • 3 Konsekracja Kościoła
    Kościół został oddany na wyłączność Bogu w 2008 roku...
  • 4 Patronka naszej Parafii
    Spłynęła na polską ziemię córka południowego kraju, okryła blaskiem piastowski gród Węgierska Pani z anielskim obliczem Królowa Polski w aureoli szczęścia wielkie serce szlachetna myśl...
  • 5 Grota Matki Bożej z Lourdes
    W październiku 2005 roku została zbudowana grota poświęcona Matce Bożej z Lourdes jako nasze podziękowanie za szczególną opiekę w czasie budowy kościoła...


Parafia św. Jadwigi Królowej

Ostrowiec Świętokrzyski

WSPÓLNOTA KRWI CHRYSTUSA

Wspólnota Krwi Chrystusa zwana w skrócie WKC, jest publicznym stowarzyszeniem wiernych, działającym w oparciu o przepisy Prawa Kanonicznego i na podstawie własneStatutu. Została powołana i działa na terenie Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie Statutu Generalnego Unione Sanguis Christi zatwierdzonego przez Papieską Radę ds. Świeckich dnia 24 maja 1988

W Polsce istnieje od 1981r. Funkcjonuje jako ruch katolicki, stowarzyszony w Ogólnopolskiej Radzie Ruchów Katolickich
Wspólnota Krwi Chrystusa na terenie RP działa pod kierownictwem i odpowiedzialnością Misjonarzy Krwi Chrystusa (CPPS).
Siedzibą Wspólnoty Krwi Chrystusa jest Częstochowa. Znakiem Wspólnoty Krwi Chrystusa jest krzyż grecki z czerwonym okrągłym polem w centrum.
Motywem przewodnim życia członków Wspólnoty jest Krew Chrystusa, która jest wyrazem tajemnicy paschalnej i obrazuje nieskończoną miłość Boga do człowieka. Przez jej pryzmat chcemy spoglądać na świat i drugiego człowieka.
Polem misji – głoszenia przesłania miłości Boga – jest własna miejscowość, parafia, rodzina, miejsce pracy, szkoła.

Celem naszej Wspólnoty jest przede wszystkim osobiste uświęcenie członków poprzez formację i życie w duchowości Krwi Chrystusa.

• Otwieramy serca dla krwawiącego dziś Zbawiciela. Jesteśmy wrażliwi na „krzyk krwi”, który rozbrzmiewa dziś w wielu miejscach i sytuacjach ludzkiego cierpienia, biedy, krzywd, niesprawiedliwości…

• Staramy się nieść przesłanie miłości Boga wszystkim, kochając i służąc przez modlitwę, przykład własnego życia i konkretną pomoc.

• Krew Chrystusa przynagla nas do pojednania z Bogiem, samym sobą i innymi ludźmi. Przynagla nas do budowania wspólnoty pomiędzy nami i z wszystkimi, do których jesteśmy posłani.

• Ważnym aspektem naszej współpracy jest wzajemna troska o siebie przez modlitwę, służbę wzajemną i czynienie dobra.

• „Dlatego wszędzie gdzie są członkowie WKC starają się być znakiem jedności, której Bóg pragnie dla swoich uczniów (por. J 17, 21).

• Więź miłości wzajemnej, prowadząca do jedności jest najlepszym fundamentem dla niesienia pomocy wszystkim potrzebującym. „

• Podejmujemy trud niesienia Jezusowego pokoju tym, którzy tego potrzebują. A tylu jest potrzebujących wokół nas: m. in. w więzieniu, szpitalu, hospicjum, zakładzie opiekuńczym.

Ludzie wokół nas potrzebują tak samo miłości i pociechy jak w stanie wojennym – kiedy wspólnota powstawała w Polsce – albo i bardziej. Jeżeli im tego nie damy – my, którzy szczególnie wiedzą jak wielka jest Boża Miłość – Krew Chrystusa – to, kto ma to zrobić? Jeżeli nie będziemy dzielić tego daru, który otrzymaliśmy, to może nam zniknąć, możemy go utracić.
Modlitwa do Krwi Chrystusa (osobista i wspólnotowa), regularne uczestnictwo w Eucharystii, czytanie i rozważanie Pisma Świętego, praktyka „Słowa Życia”, uczestnictwo w rekolekcjach, wpatrywanie się w świętych Patronów – to to, co nas kształtuje i usposabia do wyjścia do innych, do szukania coraz to nowych sposobów, jak pomóc bliźniemu – również w tym, aby odnalazł Boga.
„ Bądźcie wspólnotą dynamiczną i gorliwą w miłości, otwartą, zdolną do konkretnych gestów pojednania, gościnną i wielkoduszną wobec wszystkich braci i sióstr w wierze, nawet jeżeli są od was inni. Bądźcie wspólnotą gotową przyjąć każdego – kimkolwiek jest i skądkolwiek przybywa – z szacunkiem i miłością, bezinteresownie ofiarując mu dar otrzymany od Boga.” (C.M.Martini)

Ze Statutu: Celem Wspólnoty Krwi Chrystusa jest:
• osobista formacja członków
• ożywienie życia parafialnego
• apostolstwo modlitwy w duchowości Krwi Chrystusa
• budowanie jedności we wspólnocie na wzór rodziny
• działalność charytatywno – opiekuńcza
• praca wychowawcza wśród dzieci i młodzieży
• wspieranie dzieł Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa
• ewangelizacja
• obrona życia ludzkiego
• walka o godność każdego człowieka
• promocja rodziny.

HISTORIA WSPÓLNOTY
WKC w Polsce rozpoczęła swoją działalność w czasie stanu wojennego. Wspólnota, która zaczęła się na Zachodzie jako Bractwo, znalazła w Polsce żyzną ziemię i rozwinęła się w ruch odnowy Kościoła. Sytuacja ukrycia, w jakiej wówczas musiała tam wzrastać Wspólnota, sprzyjała realizacji i rozwojowi w duchu Soboru pierwotnego planu Założycieli co do współpracy pomiędzy kapłanami, braćmi, siostrami i świeckimi. Na początku współpraca ta dokonywała się z Siostrami Adoratorkami Krwi Chrystusa (ASC)
Pierwsze publiczne spotkanie odbyło się w kościele św. Marcina we Wrocławiu 20.12.1981 r. z inicjatywy ks. Winfrieda Wermtera CPPS.
Gdy dzisiaj myślę o tym, że WKC istnieje już w Kościele katolickim 200 lat, to myślą wracam do wydarzenia, w którym dane mi było uczestniczyć przed prawie 27 laty, mianowicie 20 grudnia 1981 roku, tydzień po wprowadzeniu stanu wojennego. Odbyło się wówczas pierwsze w Polsce spotkanie WKC. Było to w kościele p.w. Św. Marcina na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu, dokładniej mówiąc w świeżo odbudowanych podziemiach kościoła, w których urządziliśmy przytulną kaplicę, łatwą do ogrzewania na czas zimowy. O planach spotkania wcześniej poinformował mnie bp Adam Dyczkowski, ówczesny sufragan wrocławski, który też wówczas był opiekunem sióstr Adoratorek Najdroższej Krwi Chrystusa. Na spotkanie przybył ks. Winfried Wermter ze Zgromadzenia Misjonarzy Najdroższej Krwi, który wówczas kończył pełnić funkcję zastępcy generała zakonu. Odprawialiśmy wtedy Mszę, a o. Winfried wygłosił kazanie w języku włoskim, które tłumaczyła s. Zofia, która wówczas też chyba kończyła swoją kadencję przełożonej polskiej prowincji Sióstr Adoratorek. Mimo stanu wojennego, wcześniej zapowiedziane nabożeństwo odbyło się normalnie, bez jakichkolwiek trudności. Przybyło około 50 – 70 osób (pełna kaplica). Nie zdawałem sobie wówczas sprawy z historyczności tego wydarzenia, że to, co się zaczyna, bardzo szybko rozprzestrzeni się po całej Polsce. Także we Wrocławiu nieustannie rosła liczba uczestników comiesięcznych Adoracji Najdroższej Krwi. W mieście powstawały też młodzieżowe grupy WKC. Przez pierwsze lata program nabożeństwa przygotowywała jedna z sióstr Adoratorek. Później to się urwało. Wkrótce też przestałem być rektorem kościoła Św. Marcina, a zostałem proboszczem u NMP na Piasku. O. Winfried zaproponował wtedy, aby przenieść Adoracje na Piasek, bo też liczba uczestników stale się zwiększała. Nie była to daleka przeprowadzka – tylko przez jeden most na Odrze. A potem to raz po raz docierały też do nas informacje z różnych stron Polski o coraz to nowych inicjatywach WKC. W porównaniu do 200 lat dziejów WKC , nasze 27 lat wydają się krótkie, a jednak tak wiele się stało i nadal się dzieje…
Ks. Stanisław Pawlaczek
Wrocław

DUCHOWOŚĆ KRWI CHRYSTUSA
a) Krew Chrystusa jako nabożeństwo
Dawniej z różnych, także kulturowych, przyczyn akcentowano – mówiąc o Krwi Chrystusa – bardziej pobożność. Chodziło o kult „Ceny Zbawienia” jako „Ceny Miłości Boga do człowieka” bez szukania w jej przesłaniu szczególnej inspiracji dla sposobu życia. Działo się tak także z powodu bardziej przedmiotowego traktowania Krwi Chrystusa.


Wspominając przy tej okazji św. Kaspra del Bufalo, trzeba przyznać mu wyczucie ważności charyzmatu Krwi Chrystusa, który wykraczał poza tradycyjną pobożność rozumianą jako oddawanie czci. Żył jednak w czasie, w którym cześć dla Krwi Zbawiciela była skoncentrowana zasadniczo na jej kulcie. Na nim (kulcie) dopiero może budować dalsze odkrywanie charyzmatu Krwi Chrystusa. Trzeba najpierw coś spotkać i tym się zachwycić, aby szczerze chcieć to głębiej poznać. Tak więc nabożeństwo, tak jak i cała forma modlitw, stanowi istotny element życia ku czci Krwi Chrystusa. Mało tego, jest fundamentem i punktem wyjścia dla dalszych poszukiwań,
b) Krew Chrystusa jako duchowość
W tym znaczeniu chodzi już o coś więcej. Krew Chrystusa staje się pewnym pryzmatem, przez który można spojrzeć na Boga, człowieka, świat. Wiara więc wkracza w świat, w problemy społeczne i nie pozostaje już więcej w sferze prywatnego wewnętrznego wyboru, w sferze wiary. Charyzmat ukierunkowuje więc spojrzenie wyczulając na związane z nim przesłanie. On to określa kierunek życia i działania ucieleśniając się w życiu człowieka.
Tu warto nadmienić, że istnieje pewne niebezpieczeństwo odrzucenia nabożeństwa i skupienia się tylko na duchowości, na wrażliwym spoglądaniu poprzez pryzmat Krwi Chrystusa na niedolę ludzką. Źle bowiem pojęta solidarność z niedolą człowieka, która zapomina całkiem o wymiarze duchowym i pobożnościowym, doprowadziła już w niedawnej historii Kościoła do stworzenia niewłaściwej formy teologii wyzwolenia.
Niemniej jednak właściwa duchowość, wykraczająca poza pobożność i oparcie jedynie na zwykłej ludzkiej, naturalnej dobroci i solidarności, jest dla nas wezwaniem. We Krwi Chrystusa musimy szukać głosu Boga, to Krew Chrystusa ma być krzykiem dobiegającym z sytuacji codziennego życia, gdzie deptana jest godność człowieka. To właśnie Krew ma zmienić naszą mentalność i widzenie rzeczywistości według przesłania Bożego jakie z sobą niesie. Ona ma nas nauczyć chrześcijańskiej wrażliwości.
Jan Paweł II w encyklice „Evangelium vitae” w sposób nie podlegający dyskusji łączy Krew Chrystusa z ogromną wartością osoby ludzkiej i jej życia. Wydaje się to być najistotniejszą implikacją teologii Krwi Zbawiciela zawartą w tym dokumencie. Z niej zaś wypływa wszystko inne: potrzeba nadziei, sens miłości. Papież bardzo śmiało stwierdza wprost, że kontemplacja misterium Krwi Chrystusa, będącego znakiem ofiarowania się Osoby Jezusa z miłości, prowadzi do odkrycia niemal boskiej godności osoby ludzkiej.
Papież w „Evangelium vitae“ stwierdza, że: „Z krwi Chrystusa wszyscy ludzie czerpią również moc do działania w obronie życia”. Dlatego też w kontekście teologii Krwi Chrystusa on sam zwracając się do Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa przemawiał: „Proszę was, abyście kontynuowali wasze starania dla zbudowania cywilizacji życia, szukając ochrony każdego ludzkiego życia, zaczynając od życia nienarodzonych, aż do życia ludzi w podeszłym wieku i chorych. Trzeba promować godność każdej ludzkiej osoby, a szczególnie słabych oraz tych, którzy są pozbawieni ich słusznego udziału w obfitości bogactw świata. Przynaglam was, abyście kontynuowali misję pojednania, pracując nad odbudową społeczeństw rozdartych przez wewnętrzne konflikty, a nawet przybliżając do siebie ofiary i sprawców przemocy w duchu przebaczenia, tak, aby mogli poznać, że to właśnie Krew Chrystusa „jest najmocniejszym znakiem nadziei, a wręcz fundamentem absolutnej pewności co do tego, że zgodnie z Bożym zamysłem życie zwycięży” („Evangelium vitae”, 25)
To wszystko, co jest jedynie początkiem refleksji nad duchowością, ma na celu uzmysłowić, że Bóg oczekuje, według naszych indywidualnych możliwości, zrozumienia tego przesłania oraz zmiany swojego myślenia. Duchowość Krwi Chrystusa jest więc czymś więcej, jak tylko kultem, nabożeństwem. Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa wprowadza w swój charyzmat członków Wspólnoty Krwi Chrystusa pomagając im w ten sposób zrealizować swe chrześcijańskie powołanie. Świeccy są formowani przez Misjonarzy i uczestnicząc w życiu charyzmatem stają się jego misjonarzami w świecie, wspierając Zgromadzenie we wspólnym ukazywaniu i promowaniu charyzmatu Krwi Chrystusa.

FORMACJA WE WSPÓLNOCIE KRWI CHRYSTUSA
Nikt nie jest samotną wyspą. Człowiek potrzebuje i tworzy rodzinę, społeczeństwo, wspólnotę. Wspólnota jest środowiskiem, w którym uczyć się może wrażliwości, poświęcenia, miłości. Aby rozwijać się, człowiek potrzebuje kogoś drugiego, dla którego będzie żył i który mu w chwilach trudnych pomoże.
Świeccy ze Wspólnoty Krwi Chrystusa są formowani przez Misjonarzy Krwi Chrystusa i uczestnicząc w życiu charyzmatem stają się jego misjonarzami w świecie, wspierając Zgromadzenie we wspólnym ukazywaniu i promowaniu charyzmatu Krwi Chrystusa.
Ponieważ jest to powołanie, które otrzymaliśmy i za które odpowiadamy, wynikają z tego dwie rzeczy:
1. nie możemy poddawać się, zniechęcać i uciekać, lecz konstruktywnie włączyć się w dalszy rozwój WKC.
2. musimy z całą powagą i otwartą ostrożnością odpowiedzieć sobie, jakiego kształtu WKC oczekuje od nas Bóg w wezwaniach współczesnego świata.

Jesteśmy kształtowani poprzez:
• Modlitwę do Krwi Chrystusa – osobistą i wspólnotową.
• Regularne uczestnictwo w Eucharystii.
• Regularne czytanie i rozważanie Pisma Świętego.
• Praktykę „Słowa Życia”.
• Uczestnictwo w rekolekcjach, dniach skupień.
• Uczestnictwo w odpustach, adoracjach Najświętszego Sakramentu, czuwaniach.
• Wpatrywanie się w życie Świętych Patronów.
• Budowanie wspólnoty jako duchowej rodziny.
• Czytanie literatury pogłębiającej duchowość Krwi Chrystusa.

Członkowie WKC w parafii starają się o regularne spotkania w grupach na modlitwę i formację. Aby pogłębić miłość do Krwi Chrystusa i jedność z całym Kościołem, za zgodą księdza proboszcza, organizują raz w miesiącu w kościele wspólne nabożeństwo z adoracją Najświętszego Sakramentu dla członów WKC i wszystkich chętnych.
Osoby należące do jednej grupy spotykają się jeden raz w tygodniu w salce parafialnej, bądź w domu jednej z nich, na wspólnej modlitwie połączonej z rozważaniem wybranego fragmentu Pisma Świętego, dzieleniu się doświadczeniami jak Słowo Boże („Słowo Życia”) działa w życiu codziennym każdej z nich.
Raz w miesiącu również odbywają spotkania z kapłanem – opiekunem WKC w parafii, na którym to spotkaniu omawiany jest aktualny temat formacyjny (formacja ciągła) . Członkowie Grup Krwi Chrystusa są zobowiązani do uczestniczenia w programie formacyjnym WKC. Formacja odbywa się zarówno na szczeblu parafialnym, diecezjalnym jak i podregionu. Animatorzy czuwają i troszczą się o przekazanie tematów formacyjnych wszystkim członkom grup.
Opiekunem duchowym Wspólnoty jest ks. prob. Marek Rusak
Animatorką parafialną jest P. Anna Łukawska
Patrz - http://www.odkupieni.pl/

logo4 1

Gościmy

Odwiedza nas 24 gości oraz 0 użytkowników.

Odwiedzin na stronie

266201
Dziś
Wczoraj
W Tygodniu
W Miesiącu
Wszystkich
50
129
50
13971
266201
Twój adres IP: 3.227.249.234
Copyrigcht © Parafia św. Jadwigi Królowej w Ostrowcu Świętokrzyskim